Historia

Budynek Ogniska Wspierania Rodzin Rodzinna Warszawa zlokalizowany
na Pradze przy ulicy Środkowej 9 służy dzieciom z warszawskiej Pragi już od 1933 roku. Wcześniej znajdowała się
w nim siedziba sądu grodzkiego. Budynek powstał w 1915 roku na terenie objętym przez Rosjan zakazem wznoszenia budynków murowanych. Kazimierz Lisiecki „Dziadek” rozpoczął swoją prace w tym miejscu w roku 1934 i kontynuował ją, aż do śmierci w roku 1976. Ognisko przy ulicy Środkowej początkowo prowadzone pod szyldem Towarzystwa Przyjaciół Dzieci Ulicy rozwinęło się
w instytucję działającą obecnie na terenie całej Warszawy, niosącą pomoc dzieciom i rodzinom znajdującym się w trudnej sytuacji społecznej.

Drewniana fasada budynku pomalowana jest na kolor brązowy, otwory okienne ozdobione są obramieniami i ornamentami w kolorze białym. Budynek ma trzy kondygnacje, w tym dwie naziemne. Podstawową przestrzenią wykorzystywaną przez ognisko był parter budynku, to tam znajdowały się sale zajęciowe, lekcyjne i jadalne. Poddasze przeznaczono na sypialnie, piwnice natomiast, pełniły funkcje zapleczową. W budynku nadal znajduję się elementy wystroju i wyposażenia wnętrz z pierwszych okresów działalności ogniska, takie jak rozeta na suficie głównej sali, czy zabytkowy piec kaflowy.

Opis koncepcji

Prezentowana koncepcja zakłada rozszerzenie zakresu prac określonych w decyzji z 13 lipca 2015 o remont kapitalny, wskazany w w/w decyzji jako rozwiązanie optymalne dla zabezpieczenia zabytku przed uszkodzeniem. Celem remontu, obok możliwie najbardziej kompleksowego zabezpieczenia materii zabytkowej jest dostosowanie budynku do bieżących potrzeb Ogniska i aktualnych przepisów budowlanych w zakresie: izolacyjności termicznej, energooszczędności, dostępności dla osób niepełnosprawnych, poprawy warunków higieniczno-sanitarnych i bytowych.
W celu zwiększenia dostępnej powierzchni użytkowej planowane jest pogłębienie piwnic, odsłonięcie i przeszklenie zachodniej ściany fundamentowej. Wariantowo rozważane jest doświetlenie kondygnacji podziemnej świetlikami zlokalizowanymi na terenie dziedzińca.
Dodatkowo planowana jest przebudowa i doświetlenie poddasza światłem dziennym. Przebudowa zakłada wymianę klatek schodowych, niespełniających współczesnych wymagań budynków użyteczności publicznej i wyposażenie budynku w wewnętrzną windę oraz wprowadzenie zmian w układzie funkcjonalnym. Wymienione zostaną węzły sanitarne, instalacje elektryczne, ogrzewcze i wodno-kanalizacyjne.
Koncepcja zakłada wykonanie prac przy minimalnej ingerencji w zachowane elementy budynku. Zakłada się zachowanie ścian zewnętrznych, kształtu i formy dachu od strony ulicy.
Prowadzone prace zostaną poprzedzone wykonaniem ekspertyzy konstrukcyjnej budynku sąsiedniego oraz ponownej analizy przebudowywanego budynku pod kątem planowanej ingerencji.